Współczesne problemy materialnego prawa podatkowego

Współczesne problemy materialnego prawa podatkowego Prawo podatkowe

 

139 zł 104.11

Autor: Modzelewski Witold,
Instytut Studiów Podatkowych Modzelewski
Isbn: 9788389496348
Wydanie: 1/2012 Stron: 164


Inne działy: Plan kont 2019, Podatki 2019, Kadry i płace 2019, Ceny transferowe,



Wysyłka

Książka poświęconą problemom współczesnego materialnego prawa podatkowego w Polsce. Autorzy przedstawili łącznie kilkaset istotnych zagadnień prawnych dotyczących najważniejszych podatków, w tym zwłaszcza podatku od towarów i usług (rozdział I), podatku akcyzowego (rozdział II), podatków dochodowych (rozdziały III i IV), podatków majątkowych (rozdział V) oraz skutków karnoskarbowych stosowania materialnego prawa podatkowego (rozdział VI). Wyboru tematów dokonano, kierując się następującymi kryteriami: 1) zainteresowaniem ze strony podatników – w istocie wszystkie omawiane problemy były przedmiotem pytań zadawanych przez praktyków; 2) spornym charakterem – odnośnie do większości analizowanych zagadnień były, i często nadal są, wyrażane rozbieżne poglądy, a stanowisko autorów było w przeszłości prezentowane publicznie; 3) istotności konstrukcyjnej w danym podatku – autorzy koncentrują się na tych kwestiach, które są znaczące dla rozumienia danego podatku, choć nie zawsze zaliczane są do jego podstawowych elementów konstrukcji. Wszystkie przedstawione w niniejszej książce problemy były omawiane na wykładach z zakresu poszczególnych podatków prowadzonych w Instytucie Studiów Podatkowych w latach 2009‑2012. 2. Do charakterystycznych cech ogólnych ustaw materialnego prawa podatkowego należy zaliczyć: 1) restrykcyjny stosunek do problemów o niewielkim jednostkowym znaczeniu fiskalnym; w ostatnich latach co najmniej w kilkudziesięciu przypadkach dokonano zmian przepisów, które przed nowelizacją dawały możliwość uzyskania relatywnie niewielkich korzyści fiskalnych, co stwarza uzasadnione pozory dbałości przez ustawodawcę o interes publiczny; 2) długotrwałe zezwalanie na obowiązywanie przepisów dających jednostkowo duże korzyści podatkowe, również wtedy, gdy ich skutki są powszechnie znane i spotykają się z negatywną oceną ze względu na naruszenie zasad konkurencji; przywileje podatkowe, adresowane tylko do niektórych branż lub nawet 18 przedsiębiorców, tolerowane zwłaszcza przez co najmniej kilka lat, zniekształcają warunki konkurencji; 3) dokonywanie zmian, których deklarowany cel nie pokrywa się z treścią i skutkiem prawidłowego ustalenia normy prawnej na podstawie znowelizowanego przepisu – było ich na tyle dużo, że trudno jednoznacznie ocenić intencję ich wprowadzenia, być może część z nich wynika ze zwykłego niechlujstwa (jedne osoby tworzą nowelizację, a inne nie czytają jej uzasadnienia); jednak istnieją też przesłanki, by sądzić, że część tych zmian służy zakamuflowaniu rzeczywistych zamiarów osób tworzących te przepisy, przy czym nie sposób uznać, czy idzie tu o mało elegancką ochronę interesu publicznego, czy wręcz przeciwnie – o stworzenie swoistej podstawy dla dyskretnego preferowania określonych branż lub nawet osób; 4) wprowadzanie „nowelizacji optymalizacyjnych”, których celem jest umożliwienie lub legalizacja działań legalnych lub zachowujących pozory legalności, mających wyłącznie na celu obniżenie lub wyeliminowanie obciążeń podatkowych; należy sądzić, że te ostatnie zmiany miały najistotniejszy wpływ na obniżenie efektywności fiskalnej systemu podatkowego w latach 2008‑2011; inaczej mówiąc, największa część utraconych bezpowrotnie dochodów budżetowych w tym okresie spowodowana była, i jeszcze długo będzie, wprowadzeniem tego rodzaju zmian. Można również sformułować inne cechy ogólne, charakteryzujące legislację tego okresu, które miały wpływ jakościowy na kształt prawa. Do najważniejszych z nich można zaliczyć: 1) zanik umiejętności formułowania przepisów przejściowych i końcowych, które są niezbędnym elementem w zasadzie każdej nowelizacji prawnomaterialnej ustaw podatkowych; brak tych przepisów lub ich ewidentne wady powodują, że ustalenie treści normy prawnej jest prawie niemożliwe; 2) narastająca liczba przepisów ewidentnie wadliwych, których nie da się uratować za pomocą nawet najbardziej wymyślnych wykładni (najlepszym przykładem jest nakaz zaliczkowej wpłaty akcyzy od energii elektrycznej, z którego ostatecznie trzeba było zrezygnować); w procesie tworzenia przepisów często brak fundamentów w postaci jakiejkolwiek koncepcji merytorycznej, czyli w istocie oparty jest on na metodzie prób i błędów. 3. Praca dotyczy stanu prawnego obowiązującego na dzień 1 kwietnia 2012 r. Autorzy przedstawiają również wybrane problemy prawnopodatkowe dotyczące zmienionego już stanu prawnego, które jednak mają istotne znaczenie poznawcze.